CITY SLANG Honey

Caribou noius surprend encore avec Honey, un album de dance music scintillant ! Depuis plus de vingt ans, Dan Snaith, CARIBOU nous émerveille avec ses productions aux multiples visages, depuis devenus des classiques : Le psychédélique Melody Day (2007), le hit Odessa (2011) qui a redéfini la musique électronique, le classique générationnel Can’t Do Without You (2014) ou encore Never Come back (2020), un incontournable des pistes de danse. CARIBOU ne s’est jamais fixé de limites et a toujours surpris en explorant et expérimentant, avec un succès grandissant. Sur Honey, il surprend à nouveau grâce à ce talent qui lui est propre. Des morceaux de dance music étincelants, portés par une fraîcheur qui reflète un artiste passionné par la création, incapable de se limiter à un seul style. Il n'y a jamais eu d'album de Caribou qui sonne comme le précédent. Le changement est devenu une marque de fabrique aussi réconfortante que constante. On dit qu'il faut s'attendre à l'inattendu et qu'on ne sera jamais surpris ; il y a de quoi être surpris, mais avec un album de Caribou, on ne s'attend à rien de moins. « Honey » capture la curiosité et la joie de Snaith, avec une fraicheur indéniable dans la création musicale.

Honey van Caribou is een elektronisch album dat zich afspeelt op het snijvlak van genres als electronic, pop/rock, club/dance, alternative dance, house en indie electronic. Het is uitgebracht op CD in het jaar 2024 en vertegenwoordigt een nieuwe benadering binnen de discografie van Dan Snaith, de man achter Caribou. Waar zijn eerdere albums vaak een persoonlijke toon bevatten, zoekt Snaith op Honey juist naar een universele, voor iedereen herkenbare ervaring. Dit doet hij door te focussen op muziek die vooral de dansvloer opzoekt en die direct aanspreekt zonder gebonden te zijn aan één individu of specifiek verhaal. Op Honey versmelten de verschillende invloeden van Dan Snaith op bijzondere wijze. Zo komen zijn alter ego’s Caribou (bekend om de warme, melodieuze en gelaagde producties) en Daphni (gericht op energieke, dansbare house) merkbaar samen tot een fris geheel. De plaat is, ondanks de genre-mix, hecht en voelt aan als een logisch vervolg op zijn eerdere werk, maar dan met een nieuw geluid en een meer extroverte energie. Het resultaat is een album dat zowel toegankelijk is voor een breed publiek als subtiel inspeelt op de verwachtingen van luisteraars die de eerdere Caribou-platen kennen. Op het album zijn onder andere de nummers Honey, Broke My Heart en Volume te vinden. Het openingsnummer Honey zet direct de toon met een combinatie van warme synths, opzwepende ritmes en subtiele melodieën die zowel rijke gelaagdheid als dansbaarheid bieden. Broke My Heart onderscheidt zich met een emotionele textuur en een sterke groove, terwijl Volume opvalt door het gebruik van een sample van 'Pump Up the Volume' van MARRS en sterk leunt op de club-invloeden van Snaiths alter ego Daphni. Deze tracks laten goed horen hoe Caribou melodie, emotie én dansbaarheid weet te integreren in moderne elektronische muziek. Honey laat horen dat Caribou zich muzikaal steeds opnieuw blijft uitvinden zonder zijn herkenbare signatuur te verliezen. Het album is bij uitstek geschikt voor ...