Deutsche Grammophon La Flûte enchantée

Glyndebourne’s productie van Mozart’s Toverfluit in 1978 ontving net zoveel kritische lof voor de vindingrijke decors van David Hockney als voor de opera uitvoering. Hockney benadrukte de magische en mythische kwaliteiten van één van Mozart’s bekendste opera’s en de geest van het werk werd gereflecteerd in de productie van John Cox. Prins Tamino ontmoet vogelvanger Papageno, waarvan hij denkt dat hij zijn leven gered heeft. Samen gaan ze op pad om Pamino te redden, de dochter van de Koningin van de Nacht, die hen verteld dat het meisje is ontvoerd door de wrede tiran Sarastro. Tamino en Papageno, toch al geen overtuigde held, zijn slechts bewapend met twee magische muziekinstrumenten, een fluit en een klokkenspel. Als ze Sarastro’s terrein bereiken ontdekken ze dat ze door de Koningin van de Nacht zijn bedrogen en dat Sarastro eraan werkt haar kwaadaardige regime omver te werpen. Hij kan ze echter niet het hele verhaal vertellen zolang ze niet ingewijd zijn in de mysteries van de tempel. Tamino en Pamina zijn bereid een aantal testen te ondergaan, die leiden tot beproevingen door vuur en water. Papageno gaat met ze mee in de hoop zelf een vrouw te vinden die hij kan lief hebben. Televisieregisseur Dave Heather geniet onder muziek- en televisiecritici erkenning voor zijn vaardigheid het beste uit de verschillende media samen te brengen.

scène - Menu en anglais - Parution : 18/11/2000