IMS-POLYDOR The Cure - Seventeen Seconds (LP) (Reissue 2016)

Seventeen Seconds - 2016 Reissue/180Gr

Ce deuxième album marque un tournant dans la carrière de The Cure, premier volet d'une trilogie qui va les emmener du gris (Faith) au noir absolu (Pornography). Robert Smith, aidé de l'ingénieur du son Mike Hedges, est cette fois-ci aux commandes. Le tempo est plus lent, la basse de Simon Gallup (qui a remplacé Michael Dempsey) déroulant ses motifs hypnotiques et la batterie métronomique de Lol Tolhurst font peser une atmosphère de plomb sur les morceaux. Cette impression de claustrophobie est à peine atténuée par les échappées mélancoliques d'un clavier minimaliste (dues à Matthieu Hartley, qui a rejoint le groupe) et la beauté triste des mélodies chantée d'une voix lointaine, noyée dans l'écho et couverte par une musique sombre et prenante. Avec « A Forest », aujourd'hui un classique, The Cure décroche son premier hit anglais (classé à la 31ème position). L'album lui-même connaît un succès inattendu (n°20 en Angleterre) : rigide et froid, subtil et fascinant, il faut plusieurs écoute pour succomber à son charme, peu évident au premier abord.

Seventeen Seconds van The Cure is een iconisch album binnen het postpunk- en gothic rockgenre. Het album verscheen oorspronkelijk in het begin van de jaren tachtig als de tweede langspeler van de band, en werd later opnieuw uitgebracht als LP in een 2016 reissue. Met deze plaat begon The Cure aan een nieuwe, karakteristieke fase waarin sfeer en minimalisme centraal staan. De directe punkinvloeden van het debuut werden ingewisseld voor ijle arrangementen, koele gitaarklanken en een afstandelijke, beklemmende sfeer. Het geluid van Seventeen Seconds wordt gekenmerkt door spaarzame instrumentatie, veel galm en een bijna filmisch gevoel van suspense. De productie is kaal en legt de nadruk op herhaling en textuur, waardoor een consistent desolaat en soms vervreemdend klankbeeld ontstaat. Deze aanpak gaf The Cure een eigen, herkenbare identiteit binnen het postpunklandschap, en zorgde ervoor dat het album als blauwdruk diende voor de latere ontwikkeling van het gothic rockgenre. De thematiek draait om introspectie, melancholie en het ongrijpbare van emoties tijdens de late nachtelijke uren. Lyrisch balanceert de plaat tussen romantische verlangens en existentiële onzekerheid. Het album voert de luisteraar door een reeks sfeervolle composities die samenhangen als een nachtelijke odyssee, vol dreiging en verlangen naar het verleden. Een van de bekendste tracks op Seventeen Seconds is A Forest. Dit nummer geldt als doorbraak voor de band en is exemplarisch voor het bezwerende karakter van het album: lange, hypnotiserende baslijnen, ijle gitaren en echoënde zang weven een sombere, mysterieuze sfeer. Daarnaast zijn nummers als Play for Today en M belangrijke schakels; ze versterken de beklemming en het atmosferische karakter van het geheel. Ook instrumentale stukken als A Reflection onderstrepen de unieke, filmische opbouw van het album. De band bezetting bestond op deze plaat uit Robert Smith, Simon Gallup, Matthieu Hartley en Lol Tolhurst. Vooral de bijdrage van toetsenis...