Import Pet Sounds Edition 50ème anniversaire

Pet Sounds est le onzième album studio du groupe de rock américain The Beach Boys, sorti le 16 mai 1966 chez Capitol Records. Il a été produit, arrangé et en grande partie composé par Brian Wilson, avec la participation de Tony Asher au parolier. L'album a été enregistré principalement entre janvier et avril 1966 et s'inscrit dans la continuité des sonorités orchestrales introduites dans The Beach Boys Today! (1965).

Import Pet Sounds Edition 50ème anniversaire

Pet Sounds van The Beach Boys is een album dat wordt beschouwd als een mijlpaal in de geschiedenis van de popmuziek. Het is het elfde studioalbum van de Amerikaanse band en werd uitgebracht in het midden van de jaren zestig, destijds in de mono LP-versie. Dit album viel op door de vooruitstrevende productiestijl en het verfijnde gebruik van harmonische structuren, waarmee Brian Wilson, het muzikale brein achter The Beach Boys, ver wilde gaan voorbij de grenzen van de conventionele popmuziek. Het album wordt vaak geclassificeerd binnen het genre pop, maar onderscheidt zich door een mengeling van stijlen zoals rock, jazz, klassiek en avant-garde. Brian Wilson liet zich inspireren door hedendaagse rivalen, met als ambitie om het beste rockalbum ooit te maken. Hij introduceerde een orkestrale benadering, met onconventionele instrumenten als Franse hoorn, fluiten, en zelfs een Electro-Theremin naast traditionele rockinstrumenten. Ook studio-effecten en vondsten als fietsbellen en basmondharmonica kregen een plek in het rijke klankpalet van het album. Pet Sounds viel bij de lancering in de Verenigde Staten aanvankelijk wat tegen qua verkoop en kritiek, maar had direct succes in het Verenigd Koninkrijk. Door de jaren heen werd het album wereldwijd geprezen door critici, collega-musici, en latere generaties luisteraars als een van de meest invloedrijke albums ooit. De manier waarop het album werd opgenomen en geproduceerd was grensverleggend: studio-musici speelden veel van de instrumentale partijen in en de complexe arrangementen maakten het album tot een studio-creatie die nauwelijks live te reproduceren was. De mono-mix van Pet Sounds was destijds belangrijk omdat singles en albums vooral bedoeld waren voor afspelen via AM-radio en eenvoudige platenspelers. Voor Brian Wilson, die leed aan gedeeltelijke doofheid, was mono de ideale keuze; hij kon zich volledig richten op het samenspel en de balans tussen de verschillende lagen van geluid. Juist deze mono-versie wordt d...